Dilenciden sultana, köleden efendiyeHanim hey..Sen ki muhabbet gülistanima revnak bagislayanim, efendimsin.Sen ki arzum, emelim, hicranim ve elemimsin,Ayriligindan dolayi yardim dilenmeye takatim yok senden, kapinda kendini kaybedenlere giptayla gecen ömrümde bir takate de ihtiyacini kalmadi artik. Sevgili esiginde ölene degil sag kalana sasmak gerekir, der bir bilge ama ben senden uzakta, askinla hasta ama ask sayesinde sihhatteyim. Araya bunca yilin hasreti girmisken bir gün seni görmeye dayanabilir miyim bilmem, ama her sabah seni görüyor ve yüzünden aldigi güzellik ile insan icine cikiyor diye günese, esigini döne dolasa senden nur caliyor diye her aksar mehtaba bakiyorum, bilesin. Bugün nasilsin ey kainatin basi dönmüs yildizi diyorum ona, hasbihal ediyorum Ne haldedir sevgilim, hos mudur, safaca midir Istanbullar sultani bugün diye tekrar soruyorum. Hic benim bulundugum yerden daha kederli bir aleme dogdun mu sen hic askta altüst olmus bencileyin bir firkatzede üzerine parladin mi diye sitem ediyorum bazen... Velhasil günlerce ve gecelerce güneslere ve aylara durmadan ve dinlemeden seni soruyorum, hala bir haberini alamayisimi sikayetle söylüyor, anlatiyorum. Senin beni unutma ihtimalini hatirlayip cildiriyorum bazi günler ve bazi geceler yüzünü eskisi gibi hayal edemeyecegimden korkup kahroluyorum. Sonra tövbeler ediyorum. Seni unutma ihtimalini düsündügüm icin.
